Психолозите објаснуваат дека реакцијата на родителите на слаб училишен успех често не е поврзана само со самата оценка, туку со длабоки емоции, лични очекувања и стравови за иднината на детето.
Родителите обично ги гледаат оценките како симбол на трудот, воспитувањето и животниот пат што го замислуваат за своето дете. Затоа, кога резултатите не се според очекувањата, може да се појават силни чувства на разочарување, тага, фрустрација или дури чувство на личен неуспех.
Експертите објаснуваат дека често станува збор за родителско разочарување и „тагување по очекувањата“ – момент кога родителот несвесно ја губи сликата за иднината што претходно ја замислувал за своето дете. Во некои случаи се јавува и проекција на сопствени амбиции, кога родителите ги пренесуваат своите неостварени желби врз детето.
Психолозите предупредуваат дека преголемиот притисок може негативно да влијае и врз децата, создавајќи анксиозност, страв од неуспех и чувство дека љубовта зависи од успехот. Од друга страна, поддржувачкиот однос и прифаќањето на детето, дури и кога греши, придонесуваат за поголема самодоверба и внатрешна мотивација.
Стручњаците нагласуваат дека слабите оценки не се конечен показател за идниот успех на детето, бидејќи секое дете има различни таленти, темпо на развој и начини на учење. Најважно е родителите да направат разлика меѓу училишниот резултат и вредноста на детето како личност.
Извор: Педијатар.мк